Fotograferen in de sneeuw

Vogels fotograferen in de sneeuw

Zodra het begint te sneeuwen, voel ik de drang om naar buiten te gaan met mijn camera. Het landschap verandert in korte tijd in een stille, bijna tijdloze wereld. Geluiden worden gedempt, kleuren vervagen en juist daardoor vallen vogels extra op. Dus op naar een bijzonder mooie fotohut. De reis er naar viel niet mee, door de sneeuw was het redelijk glad, maar alles voor het plaatje.

Voor mij is dit hét moment om te gaan fotograferen.

In de sneeuw zie ik gedrag dat ik op andere dagen minder snel opmerk. Vogels zitten opgebolkt tegen de kou, zijn alert en voortdurend bezig met het vinden van voedsel. De grote bonte specht op een besneeuwde tak of een eekhoorn die haastig op zoek is naar de noten die ik op mooie plekjes neergelegd heb, het zijn kleine momenten, maar ze vertellen veel.

Na een poosje hoor je de Buizerd al rondcirkelen boven de hut, en als je de sneeuw van de takken ziet vallen weet je dat deze in de buurt is. En ja, na enkele minuten is ook de Buizerd van de party.

Voor mij gaat vogelfotografie in de sneeuw niet om perfectie of actie, maar om rust en eenvoud. Eén vogel, een rustige compositie en het zachte winterlicht zijn vaak al genoeg voor een beeld dat blijft hangen.

Fotograferen in deze omstandigheden vraagt aandacht. De witte sneeuw misleidt de lichtmeting van de camera, waardoor ik vaak iets moet overbelichten om het beeld fris te houden. Tegelijk moet ik rekening houden met kou, lege accu’s en stijve vingers.

Toch weegt dat allemaal niet op tegen de sfeer die sneeuw met zich meebrengt.

En met het kacheltje aan en een paar thermoskannen met hete thee komen we er wel.